-
Schokkend? Inspirerend? Leerzaam?
Schokkend? Inspirerend? Leerzaam?

Een mind changing event, dat was alles wat ik wist over de dag die komen ging. Mind changing? Ik was benieuwd, want makkelijk van gedachten te veranderen ben ik niet.

Eenmaal aangekomen op de C vleugel op de vierde verdieping van Leeuwenburg zag ik een A4tje hangen met mijn naam en een aantal vragen erop. Meestal betekend dit dat ik de vragen moet beantwoorden dus regelde ik een pen van iemand omdat ik die van mij alweer vergeten was. De vragen gingen over hoe ik naar mensen in een rolstoel keek, of ik ze aan zou spreken en of ik ermee zou willen dansen.
Vervolgens kwam er een vrouw in een rolstoel haar verhaal vertellen. Ik maar denken dat ik het zwaar heb als ik tegen de wind in moet fietsen. Deze vrouw heeft echt een zwaar leven. Ze vertelde, met behulp van haar partner, over hoe haar leven was als persoon met een dwarslaesie, geen gehoor en kapotte stembanden. Schokkend? Inspirerend? Leerzaam?Wat het juiste woord ervoor is weet ik niet precies. Wellicht is ‘Mind Changing’ de juiste term.

imageHet tweede deel van de dag kreeg ik de opdracht om met een rolstoel op pad te gaan. Dit kan nog wel eens heel leuk worden dacht ik meteen. De rolstoelen waren snel gevonden en binnen tien minuten was iedereen aan het proberen om op twee wielen te balanceren. Samen met Maarten ging ik op stap om het leven in een rolstoel te leren kennen. Maarten begon in de rolstoel en met veel plezier keek ik naar de moeite die het hem kostte om zijn portemonnee te pakken, de metro in te komen en om zich voort te bewegen. Daarna was het mijn beurt om de rolstoel in te springen.
Ik had de opdracht om naar de Dam te gaan en daar iemand de weg naar de Albert Heijn te vragen. Traplopen was er niet meer bij maar gelukkig kon ik op het station gewoon met de lift bij de metro komen. De metro inkomen vereist enige aandacht maar veroorzaakte geen problemen. Vanaf Nieuwmarkt ben ik naar de Dam gaan rollen. Dat viel niet mee want afstanden in een rolstoel afleggen gaat al niet zo makkelijk en al helemaal niet als de stoep schuin opzij af loopt. Na veel gestuntel kwamen we aan bij de Dam. De weg snel aan iemand gevraagd en de opdracht was daarmee voltooid. Maar er waren nog zeeën van tijd over, daarom zijn we gaan kijken naar wat er in Amsterdam allemaal te beleven valt in een rolstoel.
Eens even kijken, wat is iedereen hier aan het doen? Ah shoppen! Dat wilde ik wel eens in een rolstoel meemaken. Blijkt eigenlijk helemaal niet anders dan wanneer je kunt lopen. In de Bijenkorf hadden ze gewoon een lift en de rolstoel paste door alle gangpaden. Eigenlijk helemaal niet zo leuk dus. Om er toch nog wat van te maken en de kans op een dwarslaesie te vergroten heb ik met de rolstoel de roltrap gepakt. Ik weet niet precies hoe de wet in elkaar steekt maar laat ik hier voor de zekerheid “Don’t try this at home” bij zetten. Misschien moet ik er gewoon “Don’t try this” van maken want wie heeft er nou een roltrap thuis?
image (2)Daarna was het tijd om de trein te proberen. Eerst nog even met een wiel in de tramrails gaan staan om te kijken of iemand me zou redden van de tram die eraan kwam. Geen probleem, er kwam
meteen een man aangerend die mij kon bevrijden. Het station was vijf minuten lopen, maar lopen, dat ging natuurlijk niet. Dan maar met de bus. Met de bus gaan was eigenlijk niet zo lastig, maar de trein was gelukkig wel een belevenis. Ik had geen idee hoe ik die trein in moest komen met een rolstoel dus ben ik het gaan vragen bij het loket. Daar zat een knappe jonge dame met mooie blauwe ogen en een verschrikkelijk lelijk NS-pakje aan. Ze begon meteen voor me te bellen en tien minuten later stonden er vijf NS-medewerkers op het station klaar met een enorm apparaat waarmee ik de trein in kon. Het was allemaal goed geregeld want toen we met de trein op Amstelstation aankwamen stonden ze met een ander apparaat klaar bij de juiste deur om me weer uit de trein te helpen. Het rolstoelavontuur was ten einde en op Leeuwenburg troffen we onze studiegenoten die allemaal enthousiast over hun dag wilde vertellen.

Het was een leerzame dag en ik denk dat ik wel mag stellen dat ik me beter kan inleven in mensen die niet kunnen lopen. Tegen iedereen in een rolstoel zou ik willen zeggen: keep rolling. Tegen de rest: breek geen been!

Tekst en foto’s: Tim Kerstholt 

HvA-startup maakt Amsterdamse Zuidas levendig

Verkoop de bestemming en niet het vliegtuig

Van niks naar ondernemer, in een week.

In twee dagen een festival organiseren.

Top ondernemer worden? Zo doe je dat!

Startup Tech Event 2016

KOFFIEDIK ALS GRONDSTOF VOOR UNIEKE PRODUCTEN

Van hard werken naar smart werken

Netwerken

Ondernemersmarkt

AMSTA INSTALLEERT ‘MAGISCH INTERACTIEF SCHILDERIJ’ IN WOONKAMER

Wat is branding?

Vanmorgen Stond Je Nog Op Je Benen. Morgen Zit Je In Een Rolstoel.

Mind Changing Event

Wat zeg je?

Schokkend? Inspirerend? Leerzaam?

Wij doken ‘Into the great wide open’…

Van een blik worst naar een fiets…

Trade Challenge

Hoe maak je ondernemen binnen onderwijs overzichtelijker?

SAMENWERKING MET RECHTSWINKEL DE CLINIC

PRODUCTEN VAN BIOBASED PLASTICS NU BINNEN HANDBEREIK

‘Ondernemende spirit’ aankomende studenten

Opening Jonge OndernemersParlement 16 juni 2015 te Amsterdam

Coffee Based mag pitchen bij Knowledge Mile Boiling!

Blogs